Πτολεμαῖοι, οἱ Ἕλληνες βασιλεῖς τῆς Αἰγύπτου

Τὸ 44 π.Χ, ἡ Κλεοπάτρα, τελευταία τῆς Δυναστείας τῶν Πτολεμαίων ποὺ βασίλευσε στὴν Αἴγυπτο, ἀνακηρύσσει τὸν γυιὸ της Πτολεμαῖο Καισαρίωνα συμβασιλέα τῆς Αἰγύπτου. Πατέρας του ἦταν ὁ Ίούλιος Καίσαρ.

Μετὰ τὴν ἥττα στὸ Ἄκτιο καὶ τὸν θάνατο τῆς Κλεοπάτρας, ὁ Πτολεμαῖος Καισαρίων δολοφονήθηκε κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὀκταβιανοῦ. Οἱ δεκατέσσερεις βασιλεῖς τῆς δυναστείας, ὀνομάζοντο ὅλοι Πτολεμαῖοι καὶ διεκρίνοντο ἀπό τοὺς σύγχρονους ἱστορικοὺς βάσει ἀριθμοῦ, ἀπό τὸν πρῶτο ἔως τὸν δέκατο τέταρτο.

Μία ἀξιοσημείωτη πτυχὴ τῆς Πτολεμαϊκῆς μοναρχίας (γεγονὸς σχεδὸν μοναδικὸ στὸν Ἀρχαῖο Κόσμο), ἦταν ἡ ἀνάδειξη τῶν γυναικῶν οἱ ὁποῖες ἀνῆλθαν στὴν ἐξουσία λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἡλικία τῶν γυιῶν ἤ τ’ ἀδέλφῶν τους ἦταν μικρή. ( Ἑπτὰ βασίλισσες φέρουσες τὸ ὄνομα Κλεοπάτρα καὶ τέσσερεις φέρουσες τὸ ὄνομα Βερενίκη).