Η βουλγαρική κατοχή σε Μακεδονία και Θράκη 1941-1944

Σαν σήμερα, το 1941, ενώ επί δυόμιση μήνες οι βούργαροι ως σύμμαχοι των ναζί κατέχουν την μισή Βόρειο Ελλάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση, μετά από υπέρμετρη καθυστέρηση, αποφάσισε στις αρχές Ιουλίου να κηρύξει τον πόλεμο κατά τής βουργαρίας.

Την απόφαση αυτή κοινοποίησε στις 2 Ιουλίου στον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών Ήντεν, ο πρέσβης τής Ελλάδος στο Λονδίνο, Χ. Σιμόπουλος. Ήταν η πρώτη επίσημη ελληνική ανακοίνωση ότι οι βούργαροι είχαν εισβάλλει στην Ελλάδα.

Η κατάληψη τής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης από τους βούργαρους, σε επίπεδο Διεθνούς Δικαίου αποτελεί κάτι το πρωτοφανές και παράδοξο. Διότι η βουργαρία κατέλαβε εδάφη ενός κράτους προς το οποίο δεν είχε κηρύξει τον πόλεμο, ούτε είχαν προηγηθεί εχθροπραξίες μαζί του, ούτε απηύθυνε οποιαδήποτε προειδοποίηση ή τελεσίγραφο, όπως επίσης δεν είχε διατυπώσει κάποια αξίωση. Απλώς ακολούθησε τα συμμαχικά γερμανικά στρατεύματα, και εγκαταστάθηκε μέχρι τον Στρυμόνα ποταμό, ενσωματώνοντας την περιοχή στην βουργάρικη διοίκηση. Η επίσημη δε στάση τής Ελληνικής Κυβέρνησης, με την σιωπή της απέναντι στην βουργάρικη εισβολή, υπογράμμισε ακόμη περισσότερο το παράδοξο από πλευράς Διεθνούς Δικαίου.

Το έγγραφο που κοινοποίησε ο Πρέσβης Σιμόπουλος, μεταξύ άλλων έγραφε: “….συμφώνως προς πληροφορίας ληφθείσας υπό της ελληνικής βασιλικής Κυβερνήσεως, εδάφη τού Βασιλείου τής Ελλάδος κατελήφθησαν υπό τού βουλγάρικου στρατού και πράξεις αγριότητος και βίας εκτελούνται εις βάρος τού ελληνικού πληθυσμού των εν λόγω περιοχών. Η ελληνική βασιλική Κυβέρνησις, μου έδωσεν οδηγίας όπως σας πληροφορήσω ότι, συνεπεία τούτου, εμπόλεμος κατάστασις θεωρείται ως ισχύουσα μεταξύ Ελλάδος και βουλγαρίας, από τής ημερομηνίας καθ' ην η βουλγαρία κατέλαβεν ελληνικά εδάφη….”.